Wewnątrz firmowe pożyczki w duńskim przedsiębiorstwie

Spis treści
Wewnątrzfirmowe pożyczki w duńskim przedsiębiorstwie 2
Przestępstwa finansowe 2
Ustawa o spółkach 3
Przepisy podatkowe 3
Urząd Podatkowy w Danii 3
Zapobieganie skutkom zaciągania wewnątrzfirmowych pożyczek 3
Metoda płacowa 4
Metoda dywidendy 4
Trudności w spłacaniu pożyczki firmowej 5

Wewnątrzfirmowe pożyczki w duńskim przedsiębiorstwie
Osoby, które postanowiły otworzyć działalność w formie spółki mierzą się często z różnymi problemami. W końcu własny biznes to nie tylko korzyści, ale także czasem straty lub nawet długi. Spora część spółek posiada w swoich strukturach wspólników, którzy czasem zaciągają jednorazowe, lub też nie, pożyczki. Pożyczki wspólników to wszystkie płatności dokonane kartą kredytową firmy na rzecz prywatnych kosztów wspólnika. Może to dotyczyć zarówno wypłaty zaliczki wynagrodzenia, gdy odcinek wypłaty nie jest jeszcze gotowy, dywidend, wypłacanych niezgodnie z przepisami Kodeksu Spółek Handlowych oraz rzeczywiście udzielonych pożyczek. Według ustawy, pożyczka wspólnika może być legalna i podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z Ustawą o Spółkach, pożyczka wspólnika może być legalna. Konieczne jest wówczas dopełnienie stosownych formalności. Niezależnie jednak od wszystkiego, będzie ona opodatkowana. Rozwiązaniem jest międzyfirmowe konto. Załóżmy, że wspólnik posiada w księgowości spółki rachunek międzyzakładowy, który pozwala prześledzić podjęte przez niego prywatne działania finansowe. Skompensowanie zaciągniętych pożyczek pozwoli doprowadzić do sytuacji, w której to spółka zawsze jest winna pieniądze wspólnikowi, a nie na odwrót. Dzięki temu pożyczka zaciągnięta w przedsiębiorstwie nie będzie opodatkowana. W przeciwnym wypadku każdy dług jest liczony jako kolejne pobranie, od którego należy odprowadzić stosowny podatek. Stąd bardzo istotne jest by utworzone konto międzyzakładowe było regularnie aktualizowane. Albowiem użycie zupełnie nowego konta w księgowości do zaksięgowania nowej płatności na rzecz wspólnika, spowoduje powstanie nowej pożyczki z punktu widzenia podatkowego. Wówczas, niezależnie od posiadania innych kont w księgowości, będzie to oznaczało, że spółka jest winna pieniądze wspólnikowi.

Przestępstwa finansowe
Wszystkie pożyczki zaciągane w firmie przez wspólników, według duńskiego prawodawstwa, są traktowane jako pranie brudnych pieniędzy. Obowiązujące przepisy zostały zaktualizowane 1 stycznia 2021r. W przełożeniu na rzeczywistość, oznacza to, że każdy księgowy, który wykryje tego typu zdarzenie, ma obowiązek zgłosić to odpowiednim organom. Konsekwencje mogą być różne, jedną z przykładowych form jest inspekcja.

W przypadku wykrycia nielegalnej pożyczki zaciągniętej przez wspólnika w firmie, należy wziąć pod uwagę dwie rzeczy. Po pierwsze, dług musi zostać spłacony, dotyczy to także wyrównania wynagrodzenia netto lub dywidendy netto z pożyczką. Najczęściej konieczne jest także poniesienie kosztu odsetek, naliczanych zgodnie z Ustawą o Spółkach. W drugiej kolejności należy od pożyczki odprowadzić podatek. Następnie zaś, trzeba zadbać o to, by pożyczka została prawidłowo wykazana w raporcie rocznym.

Ogólnie rzecz biorąc, cała procedura jest dość skomplikowana, gdyż stosuje się wówczas dwa różne akty prawa duńskiego: 1) Ustawę o Spółkach; 2) przepisy podatkowe.

Ustawa o spółkach
W Danii pożyczka partnerska jest legalna wyłącznie wtedy, gdy spełnione są określone procedury. Kiedy dług zostanie zaciągnięty wbrew przepisom jest nielegalny i zgodnie z przepisami powinien zostać jak najszybciej uregulowany wraz z odsetkami. W przypadku zaciągnięcia przez wspólnika, jako osoby fizycznej, pożyczki, konieczne jest odprowadzenie podatku, niezależnie od tego, czy działanie było legalne czy też nie.

Przepisy podatkowe
Bez względu na prawomocność zaciągniętej przez wspólnika pożyczki, zgodnie z ustawą o spółkach, wspólnik najczęściej będzie podlegał opodatkowaniu od wszystkich zaciągniętych pożyczek, chyba, że zostaną one prawidłowo spłacone. W przypadku, gdy wspólnikiem tym nie jest osoba fizyczna, lecz prawna, przepisy podatkowe, dotyczące pożyczek udziałowców, nie mają zastosowania. W związku z czym, w większości przypadków, dług zaciągnięty w przedsiębiorstwie przez osobę prawną, będącą wspólnikiem nie będzie wymagał odprowadzenia podatku.

Urząd Podatkowy w Danii
Warto zauważyć, że z punktu widzenia organów administracyjnych, nie istnieje coś takiego jak pożyczka wspólnika, nawet jeśli jest ona dokonana w zgodzie ze wszystkimi przepisami. Urząd Skarbowy koncentruje się wyłącznie na wypłacie pewnej kwoty pieniędzy na rzecz wspólnika, która musi zostać opodatkowana jako wynagrodzenie bądź dywidenda.

Zapobieganie skutkom zaciągania wewnątrzfirmowych pożyczek
Za sprawą podejścia duńskiego fiskusa do wewnątrzfirmowych pożyczek, zaciąganych przez wspólników, istnieje możliwość zmiany klasyfikacji zadłużenia, które należy przeistoczyć w dywidendę lub też wynagrodzenie. Jednak opcja ta jest dostępna tylko i wyłącznie wtedy, gdy pożyczka została zaciągnięta w zgodzie z prawem. Wówczas przekwalifikowana, z pożyczki na wypłatę bądź dywidendę, kwota jest wciąż powiększona o podatek, który należy uiścić. Aczkolwiek, sprawa nie jest tak prosta jak mogłoby się wydawać, ponieważ, nawet jeśli pożyczka została skompensowana z płatnością i obecnie wykazuje saldo zerowe, wspólnik nadal musi odprowadzić podatek od pierwszego przelewu pożyczki. Tak więc, wspólnik powinien otrzymać dodatkowe wynagrodzenie lub dywidendę, aby zapłacić podatek od pożyczki, co daje w rezultacie bardzo wysoką stawkę podatku od pierwotnego przekazu pożyczki. Stąd niewskazane jest spłacanie pożyczki wspólnika. Zamiast tego, najlepiej od razu skontaktować się z księgowym, który poprowadzi nas krok po kroku przez cały proces.

Metoda płacowa
Przekwalifikowanie nielegalnej pożyczki, zaciągniętej przez wspólnika, na wynagrodzenie odbywa się w kilku krokach. Po pierwsze, konieczne jest sporządzenie pisemnej umowy między wspólnikiem a spółką, z której wynika, że dodatkowe wynagrodzenie zostało uzgodnione. Pobrana kwota, nawet po sporządzeniu umowy, jest powiększona o jeszcze nieodprowadzony podatek. Stąd, stosując należytą stawkę, konieczne jest odliczenie podatku, aby uzyskać kwotę netto. Wówczas obliczony podatek dochodowy od osób fizycznych, od tak uzyskanego wynagrodzenia, jest następnie deklarowany razem z wynagrodzeniem brutto na e-Indkomst (SKTA Erhverv). Oprócz tego wspólnik, którego sprawa dotyczy, będzie musiał zapłacić, ze swojego prywatnego konta, podatek dochodowy na rzecz przedsiębiorstwa: + 10,5% - 0,05% krajowa stopa bankowa + 8% stopa zalecana + 2% stopa karna. Następnie przedsiębiorstwo odprowadzi podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego po wykazaniu go na Skattekontoen. Czynności tych należy dokonać zanim będą wymagane, gdyż będą musiały zostać wykazane w rocznym raporcie finansowym przedsiębiorstwa. Wówczas kwota ta zostanie uznana za nową, nielegalną pożyczkę. Odsetki zapłacone przez wspólnika to ekwiwalent dochodu podlegający opodatkowaniu w spółce, dlatego nie może tego zrobić w swoim zeznaniu podatkowym. Podatek dochodowy o osób fizycznych, obliczony na podstawie pożyczki od udziałowców, należy wykazać w pozycji „zobowiązania” – Eventualforpligtelser. Dodatkowo należy wszystko opatrzyć notą objaśniającą, w której zostanie stwierdzone, że w danym roku obrotowym miała miejsce nielegalna pożyczka.

Metoda dywidendy
Wypłata dywidendy nie zawsze jest możliwa. Przedsiębiorstwo musi dysponować bowiem rezerwami zysków z lat ubiegłych. Ponadto, opcja ta jest nie dostępna w pierwszym okresie fiskalnym. Jeśli jednak takie działanie jest osiągalne, pożyczkę można uznać za dywidendę brutto. Tego rodzaju wypłatę przyznaje się na zwyczajnym bądź nadzwyczajnym zgromadzeniu walnym. Istotne jest, aby wypłata dywidendy wyraźnie odnosiła się do pierwotnego przeniesienia wartości, co pozwoli uniknąć odrębnego opodatkowania przyznanej dywidendy. Następnie spółka musi zadeklarować dywidendę w kwocie brutto i podatek w wysokości 27%. Zatem akcjonariusz zapłaci podatek w wysokości 27% + 10,05% (0,05% - stopa banku krajowego + 8% - zalecana stopa + 2% - procentowa stopa karna). Gdy podatek od dywidendy będzie widoczny jako dług na Skattekonteon, firma zapłaci go do urzędu skarbowego.

Trudności w spłacaniu pożyczki firmowej
W przypadku, gdy osoba, posiadająca udziały w firmie, nie dysponuje odpowiednimi środkami finansowymi do spłaty długu, istnieje możliwość doliczenia dodatkowego wynagrodzenia bądź też dodatkowej dywidendy, tak aby przyznane środki pokrywały całość należnego podatku. Jeżeli jednak i to nie jest możliwe, zarząd i udziałowiec mogą zostać zgłoszeni na policję.

Raport roczny

Pożyczka zaciągnięta przez wspólnika w roku poprzednim będzie musiała zostać wykazana w raporcie, sporządzonym za rok bieżący. Zależnie od tego, w jaki sposób dług został uregulowany, konieczne będzie zawarcie odpowiednich informacji. W przypadku, gdy pożyczka nie została spłacona, powinna zostać wykazana na koncie o nazwie „Należności od spółki i zarządu”. Do zadłużenia dolicza się wówczas odsetki w wysokości 10,05% za rok, od dnia otrzymania pożyczki wspólnika do dnia kończącego poprzedni rok podatkowy. Mimo rozpoczęcia nowego roku, spółka nadal będzie miała prawo do odliczenia od wynagrodzenia za rok poprzedni, mimo że w raporcie za rok bieżący wynagrodzenie będzie wykazane jako koszt (odnosi się to do przypadku, gdy pożyczka zostaje naprawiona metodą wynagrodzeń). Wówczas podatek, jaki należy odprowadzić, powinien być odpowiednio naliczony w raporcie rocznym, co jest spowodowane różnicą, jaka może powstać między rokiem poprzednim a bieżącym w raporcie oraz przy obliczaniu podatku. Co, w takim razie, powinno znaleźć się w raporcie rocznym?
• Notatka stwierdzająca fakt pożyczki, zaciągniętej przez wspólnika.
Jeżeli udziałowiec jest również dyrektorem, wymagana jest osobna notatka, przedstawiająca:
• pożyczki akcjonariusza;
• warunki i odsetki;
• spłaty w ciągu roku;
• pożyczki otrzymane i spłacone w ciągu roku;
• straty na pożyczkach.